Ο Λιγνάδης δεν πρωταγωνιστεί εδώ

Στη δίκη, που διεξάγεται στα όρια των κεκλεισμένων θυρών, πρωταγωνιστής δεν είναι ο κατηγορούμενος για παιδοφιλία Δημήτρης Λιγνάδης, αλλά ο Αλέξης Κούγιας. Σε αυτόν ανέθεσε «ο γνωστός σκηνοθέτης» τον πρώτο ρόλο και την υπεράσπισή του. Σε αυτόν που κατά καιρούς έχει δώσει τα καλύτερα διαπιστευτήρια ικανότητας στην εξόντωση των θυμάτων.

Η δικαστική αίθουσα προσομοιάζει με αρένα κι όχι με ναό της δικαιοσύνης στον οποίο έχουν καταφύγει για σωτηρία οι πάσχοντες. Εκεί μέσα, με την ανοχή της έδρας και τις συνήθεις κακοποιητικές του μεθόδους, ο Κούγιας αναγκάζει τους μάρτυρες κατηγορίας να υποφέρουν εκ νέου. Ενώ ο κατηγορούμενος, καθιστά την παρουσία του ασήμαντη και ως μέρος του κοινού παρακολουθεί τη θηριομαχία που διεξάγεται εις βάρος των πρώην «αιχμαλώτων» του.

Σιωπά μπροστά στον ρατσιστικό κι ομοφοβικό λόγο του δικηγόρου του. Σιωπά μπροστά στη χειραγώγηση που ασκεί στους «επαγγελματίες ομοφυλόφιλους» που ήρθαν να μαρτυρήσουν. Κι αυτή η σιωπή δεν είναι ανοχή αλλά συνενοχή. Από έναν άνθρωπο που έχει αξιωθεί να μελετήσει τα σπουδαιότερα έργα του ανθρώπινου πολιτισμού, που ξέρει από τραγωδία και θεία δίκη, που κατέχει πως στήνεται ο διάλογος στις υπέρτατες εντάσεις της ανθρώπινης σύγκρουσης, όταν διασαλεύεται η τάξη από την αλαζονεία και το έγκλημα, περιμέναμε να θέσει κάποια όρια ευπρέπειας στην υπεράσπισή του. Ο Λιγνάδης δεν έθεσε κανένα.

Τι κι αν ο ίδιος παραχώρησε από νωρίς στον εαυτό του το δικαίωμά της σεξουαλικής του αυτοδιαχείρισης, πολύ πέρα από όσο επιτρέπει ο νόμος, δεν του κακοφαίνεται να βλέπει τον δικηγόρο του να αυτοσχεδιάζει υιοθετώντας παρακμιακά κι ομοφοβικά επιχειρήματα, προσβλητικά για όλους. Πιθανόν να υπάρχει μια διαστροφική συνέπεια σε σχέση με τους βασανισμούς που κατηγορείται ότι άσκησε στα ανήλικα αγόρια… Ευχόμαστε πάντως, να μην τον χειροκροτήσει στο τέλος για την ερμηνεία του.

Πάνω απ’ όλα ευχόμαστε η Νέμεσις να αποδώσει με δίκαιο τρόπο την ευτυχία και τη δυστυχία που αναλογεί στον καθένα, μέσα σε αυτή την αίθουσα.